Ik ben een geboren en getogen import-Amsterdamse boy. Ik houd heel erg van woorden en taal. En alles wat daarmee te maken heeft.

Op een expressionele wijze.

Mocht je me met een woord willen vangen, doe dat dan het liefst met

wordsmith.

Paradox.

1 woord, 7 letters, waarmee vast de toon gezet is. Een wanklank met soms een valse noot, alsof de nood te hoog is. Klinkt best logisch. Maar je weet de dissonant springt in het oog. Als een doorn. En ook al is het bijdehand, niet sporadisch weet je ook dat-ie boven jou uit toornt. Ook al gaat dat je soms boven de pet, ik zei het je: de toon is gezet.

1 woord, 7 letters. Daarmee verklap ik je gelijk m’n fetisj. Vet is het gegeven dat ik altijd krampachtig op zoek ga naar het priemgetal. In dit geval is het zeven. En voordat het irriteert, vergeef me. Iedereen heeft toch wel iets neurotisch in zijn leven? Dat van mij kun je in ieder geval met neuroses aan elkaar weven.

1 woord, 7 letters, je home is where je head is. Het gekke is dat daar waar je hoofd is, jijzelf bent. Zorg dat je jezelf niet voorbij rent. Leven in het nu is het devies, voordat je jezelf in verleden en toekomst verliest. Verleden en heden rijmen met elkaar, ook al kunnen ze onmogelijk met elkaar worden gerijmd. De gewenste toekomst komt je toe als je hoofd niet continu van het heden in de oneindigheid van de toekomst verdwijnt.

1 woord, 7 letters. Beleef je innerlijke aanvaring niet als binnenvetters. Tegenstrijd betekent dat je strijdt tegen iets of iemand. En ook al is die schijnbaar, verwijt maar niets of niemand. Want pas als je jezelf van tegenstrijd bevrijdt, verblijd je jezelf met vlijt dat tegenstrijdigheid zich ontpopt tot een gelukzalig feit. En dat voelt tegenstrijdig en noodlijdend. Want het lijkt alsof je je vol overgave volledig overgeeft en daarmee je doel voorbijstreeft. Terwijl het omgekeerde tegelijkertijd intreedt.

Synoniem voor para para para para paradox is de leven. En ook al zit de leven je af en toe schijnbaar tegen, duldt het geen schijnbare tegenspraak. Zet je spraakherkenning aan en valt het niet in de smaak, zet dan je smaakherkenning aan. Want ze zeggen: laat je niet kisten, want over smaak valt niet te twisten. Maar zolang jij twist, twist het leven back at ya met een reden. Zijn twistreden is dat-ie redetwist om de dikke mist in je hoofd te doen opklaren. Maak vanwege die mistbanken geen misbaren. En ook al is je blikveld verkleind, probeer je er niet op dood te staren. Kom tot bedaren, snap het en laat je op de para para paradoxale levensgolven meevaren.

Soit.

Voor en van Guus.